Radca Prawny

Właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji lub upoważniona przez niego osoba, przekazując pojazd do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, jest obowiązany okazać (takich dokumentów można od niego „legalnie” zażądać): dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość; dowód rejestracyjny pojazdu oraz kartę pojazdu, jeżeli była wydana, lub inny dokument potwierdzający dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym; dokument potwierdzający własność w przypadku właściciela pojazdu innego niż wpisany w dowodzie rejestracyjnym

Właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji jest obowiązany w terminie 30 dni od dnia otrzymania zaświadczenia o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, złożyć wniosek o wyrejestrowanie pojazdu.

Sprzedawca detaliczny baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych, którego powierzchnia sprzedaży przekracza 25 m2, jest obowiązany do: przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego przez udostępnienie pojemnika na zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie; przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Nie. Zgodnie bowiem z art. 37 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany do przyjęcia zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych bez pobierania opłaty. Wyjątki bądź modyfikację tej zasady przewiduje się w: art. 42 ust. 1 (sprzedawcy detaliczni i hurtowi są obowiązani przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt, jeżeli zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju) 2) art. 42a ust.

Zgodnie z art. 318 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), zwanej dalej „POŚ”, wniosek o odroczenie terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej powinien zostać złożony do właściwego organu przed upływem terminu, w którym kara ta powinna być uiszczona. Zgodnie natomiast z art. 281 ust. 3 POŚ termin płatności administracyjnej kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymiarze kary stała się ostateczna. Wedle art. 16 ust.

1. Przedmiot opinii prawnej Przedmiotem niniejszej opinii prawnej jest ustalenie jakie sankcje grożą w następujących sytuacjach:   a) Odpady niebezpieczne są przemieszczane z punktu A do B w Polsce, jako niepodlegające ADR, przy czym właściwe organy stwierdzają w trakcie kontroli samochodu, że przewóz podlega jednak ADR.   b) Odpady niebezpieczne są przemieszczane z państwa Unii Europejskiej do Polski, względnie tranzytem przez Polskę, a brak jest odpowiedniego zgłoszenia/decyzji, o których mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r.

Zgodnie z art. 14 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, organ administracji udostępnia informację o środowisku i jego ochronie bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Ze względu na stopień skomplikowania sprawy termin ten może zostać przedłużony do 2 miesięcy.

Co do zasady tak. Jednakże zgodnie z art. 190 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, podmiot zainteresowany nabyciem tytułu prawnego do całej instalacji może złożyć wniosek o przeniesienie na niego praw i obowiązków wynikających z pozwoleń dotyczących tej instalacji. W przypadku wydania pozytywnej decyzji co do przeniesienia przedmiotowych praw i obowiązków na przyszłego nabywcę instalacji, pozwolenie zintegrowane zgodnie z art. 193 ust. 5 Prawa ochrony środowiska nie wygasa.

Opłaty za korzystanie z środowiska należy uiścić na rachunek, właściwego ze względu na miejsce korzystania ze środowiska, urzędu marszałkowskiego