Zgodnie z art. 107 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 227, poz. 1367 z późn. zm.), zwanej dalej ‘ustawą o przewozie towarów niebezpiecznych’, „uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 10.000 zł. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy." Kary pieniężne nakładają, w drodze decyzji administracyjnej, odpowiednio: wojewódzki inspektor transportu drogowego - na uczestników przewozu drogowego towarów niebezpiecznych; organy Policji; organy Straży Granicznej; organy Służby Celnej. Z powyższego wynika, że co do zasady karze podlegają więc uczestnicy ruchu, którymi są zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, podmioty wymienione w ADR, RID lub ADN lub jednostka wojskowa, prowadzące działalność związaną z przewozem towarów niebezpiecznych. Do podmiotów tych zalicza się: nadawcę, odbiorcę, przewoźnika, załadowcę, operatora kontenera-cysterny/cysterny przenośnej, pakującego, napełniającego. Warto także zauważyć, iż w stosunku do podmiotów wykonujących przewóz drogowy towarów niebezpiecznych stosuje się ograniczenia dla sumy kar nałożonych w wyniku kontroli drogowej lub w przedsiębiorstwie, określone w rozdziale 11 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (art. 110 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych). Ponadto zgodnie z art. 109 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, nie nakłada się kar pieniężnych, jeżeli: okoliczności sprawy i dowody wskazują, że uczestnik przewozu lub nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec, albo za stwierdzone naruszenie, na uczestnika przewozu została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Przepis ten stosuje się odpowiednio, w przypadku nałożenia kary przez uprawniony zagraniczny organ. Postępowanie administracyjne w sprawach o nałożenie kary pieniężnej w zakresie przewozu drogowego prowadzone jest na zasadach i w trybie określonym w rozdziale 11 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), zwanej dalej ‘ustawą o transporcie drogowym’, o czym stanowi art. 107 ust. 5 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. W szczególności zastosowanie znajdzie art. 93 ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z tym przepisem, „karę pieniężną nakłada w drodze decyzji administracyjnej właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, przy czym jeśli to funkcjonariusz Policji ujawni naruszenie, to ma obowiązek przekazać dokumenty z przeprowadzonej kontroli właściwemu ze względu na miejsce kontroli wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego – wtedy postępowanie administracyjne prowadzi ten właśnie organ, który także wydaje decyzję administracyjną.” Wyjątek ten nie dotyczy naruszenia popełnionego przez zagranicznego przewoźnika drogowego. Od decyzji przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego (art. 51 ust. 8 ustawy o transporcie drogowym). Decyzja ostateczna staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że strona wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi, lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.