Dział I. Zasady ogólne.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121) właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Wymogi te obowiązują także posiadaczy samoistnych oraz użytkowników wieczystych gruntów (art. 9 ust. 2 pkt 3 Prawa wodnego). W praktyce zmiany, o których mowa w ww.

W dniu 14 września 2016 r. na łamach Dziennika Gazety Prawnej ukazał się artykuł pt. "Ochrona stosunków wodnych ważniejsza niż prawa właściciela", w którym Mecenas Dominika Synowiec udzieliła opinii eksperckiej z zakresu prawa wodnego.

W dniu 20 kwietnia 2016 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej, sygnatura akt: II SA/Gd 625/15. Wybudowanie zbiornika wodnego wymaga pozwolenia na budowę lub zgłoszenia oraz pozwolenia wodno-prawnego. Właściciel nieruchomości, na której powstał staw bez żadnego z pozwoleń zobowiązany został do zapłaty 225 tys. opłaty za jego legalizację. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że doszło do samowolnego zbudowania zbiornika wodnego.

W dniu 6 kwietnia 2016 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygnaturze akt II SA/Gd 696/15 w przedmiocie likwidacji nasypu i przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Właściciele działki wystąpili do burmistrza o wszczęcie postępowania w sprawie zalewania ich działki przez sąsiadów, którzy podwyższyli swoją posesję o metrowy nasyp. Burmistrz nakazał likwidację nasypu i przywrócenie naturalnego ukształtowania terenu.